hususî


hususî
(A.)
[ ﯽﺹﻮﺼﺧ ]
özel.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • hususi — sf., Ar. ḫuṣūṣī 1) Özel Yürümek arzusundan başka bir hususi niyetim yoktu. S. F. Abasıyanık 2) zf. Özel olarak, özel bir biçimde Annemle babam dört gün içinde üç defa hususi konuştular. A. Gündüz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HUSUSÎ — Bir şeye aid olan. Herkese âid olmayan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • hususi — özel; kişiye ait …   Hukuk Sözlüğü

  • KÂTİB-İ HUSUSÎ — Büyük bir kimsenin kullandığı özel kâtip, hususi kâtib …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MEKTEB-İ HUSUSÎ — Özel okul, hususi mekteb …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • özlük — hususi, hususi at III, 438 …   Divan-i Luqat-i it-Türk Dizini

  • ALETTAHSİS — Hususi olarak, bilhassa, hele, en çok …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • BEZM-İ HÂSS — Hususi meclis …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • BİL-HASSA — Hususi olarak, mahsus, özellikle …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • EMANİ-İ MAHSUSA — Hususi arzular, özel maksatlar …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük